Μια DB5 που αγοράστηκε για λιγότερο από 1.000 λίρες στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μόλις ολοκλήρωσε μια πλήρη αποκατάσταση στα εργοστάσια της Aston Martin – πραγματοποιώντας το όνειρο του επί μακρόν ιδιοκτήτη της και αντιπροσωπεύοντας ένα από τα πιο αξιοσημείωτα κομμάτια της αυτοκίνησης.
Ο Ουαλός John Williams – συγκολλητής και ιδιοκτήτης γκαράζ στο επάγγελμα – ήταν μόλις 18 ετών όταν, το 1972, έβαλε στόχο να αγοράσει το αυτοκίνητο των ονείρων του: μια Aston Martin DB5. Αποθηκεύοντας σκληρά για πάνω από ένα χρόνο, καθώς και δουλεύοντας υπερωρίες όποτε μπορούσε, ο John συγκέντρωσε ευσυνείδητα τις 900 λίρες μετρητά – το ισοδύναμο περίπου 15.000 λιρών σε σημερινά χρήματα – και, τον Σεπτέμβριο του 1973 σε ηλικία μόλις 19 ετών, έκανε το πολύωρο ταξίδι με το τρένο από το σπίτι του στη Βόρεια Ουαλία στο Λονδίνο για να δει την DB5 του 1965.
Το μοντέλο με κινητήρα Vantage, εξοπλισμένο με καρμπυρατέρ Weber, συρμάτινες ζάντες, ηλεκτρικά παράθυρα Sundym και, σύμφωνα με τη διαφήμιση στο περιοδικό Motorsport “πολλούς λογαριασμούς “, αποδείχθηκε ότι ήταν το αυτοκίνητο για τον John και το απέκτησε για 900 λίρες.
Επιστρέφοντας με αυτό στην Ουαλία και χρησιμοποιώντας περήφανα τη DB5 ως καθημερινό αυτοκίνητο για τέσσερα χρόνια, ο John έβαλε το αυτοκίνητο στη ναφθαλίνη στο δρόμο του μόνο όταν εξασφάλισε δουλειά στη Μέση Ανατολή το 1977.
Ο John εξήγησε: Τότε… συνέβη η “ζωή”. Είχα προτάσεις να την αγοράσω, και στιγμές που θα μπορούσα να έχω τα χρήματα, αλλά αντιστάθηκα και, όπως είπε η Sue [η σύζυγος του John] “δεν θα πάρεις ποτέ άλλο””.
Η Sue Williams πρόσθεσε: “Τα παιδιά των γειτόνων έρχονταν για να παίξουν και έπαιζαν πάνω της. Χοροπηδούσαν στο καπό της. Ένα ισορροπούσε στην εξάτμιση και την έσπασε!”
Ο John είπε: “Καθώς περνούσε ο καιρός, έγινε στόχος μου να την αποκαταστήσω, να μπορέσω να την οδηγήσω ξανά. Ως άνθρωπος του γκαράζ, ντρεπόμουν λίγο που την άφησα να φτάσει σε αυτή την κατάσταση. Δούλεψα σκληρά για να την αγοράσω και δουλέψαμε σκληρά για να την επισκευάσουμε”.
Φυσικά, οι Williams επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν το Aston Martin Works στο Newport Pagnell, την έδρα της μάρκας και το μέρος όπου κατασκευάστηκαν περισσότερα από 13.000 από τα πιο εμβληματικά σπορ αυτοκίνητα Aston Martin σε διάστημα 50 ετών, για να πραγματοποιήσουν την αποκατάσταση που ξεκίνησε στα τέλη του 2022.
Τώρα, περίπου τρία χρόνια μετά την άφιξή της, το ζευγάρι επέστρεψε στο Buckinghamshire για να δει την ολοκληρωμένη DB5, έχοντας επισκεφθεί τακτικά το εργοτάξιο για να παρακολουθήσει την πρόοδο του αυτοκινήτου κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης του γυμνού μετάλλου.
Το αυτοκίνητο της Williams, που είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένο ως η πιο επιθυμητή προδιαγραφή όλων των DB5, είναι μια δεξιοτίμονη DB5 saloon του 1965 με τον περιζήτητο κινητήρα Vantage. Αρχικά είχε προδιαγραφεί σε αυτό που παραμένει, σήμερα, το πιο επιθυμητό εξωτερικό χρώμα – Silver Birch – και διαθέτει μια ενδιαφέρουσα προέλευση που περιλαμβάνει έναν αρχικό ιδιοκτήτη από την περιοχή St George’s Hill του Surrey, μια περιφραγμένη κοινότητα που, εκείνη την εποχή, φιλοξενούσε πολλές διασημότητες, συμπεριλαμβανομένων των John Lennon και Ringo Starr των Beatles.
Από τα 1.022 μοντέλα DB5 που κατασκεύασε η Aston Martin μεταξύ 1963 και 1965, λιγότερα από 1.000 (887) κατασκευάστηκαν με αμάξωμα σαλούν και, από αυτά, μόνο 39 είχαν αρχικά το χρώμα Silver Birch, τον κινητήρα Vantage μεγαλύτερης απόδοσης και τη δεξιά οδήγηση του αυτοκινήτου Williams, καθιστώντας αυτό ένα ιδιαίτερα σπάνιο και επιθυμητό παράδειγμα του “πιο διάσημου αυτοκινήτου στον κόσμο”.
Πίσω στο 2023, βλέποντας το αυτοκίνητό τους να βρίσκεται στο στάδιο της αποκατάστασής του στο Εργαστήριο Πάνελ του Εργοστασίου, όπου το πλαίσιο και το πλαίσιο της Superleggera είχαν αποκατασταθεί και όπου κάθε πάνελ του αμαξώματος από αλουμίνιο διαμορφωνόταν στο χέρι, η Sue είπε: “Ουάου! Φαίνεται καταπληκτική, έτσι δεν είναι; Έχετε κάνει τόση πολλή δουλειά!”
Ο John σχολίασε: John: “Μοιάζει με Aston Martin τώρα. Είμαι ενθουσιασμένος. Είναι υπέροχο να βλέπεις ότι όλοι οι παλιοί τρόποι κατασκευής ενός αυτοκινήτου έχουν περάσει και οι νεότεροι άνθρωποι εδώ συνεχίζουν την παράδοση”.
Ο Paul Spires, Πρόεδρος της Aston Martin Works, δήλωσε: “Πρόκειται πραγματικά για μια υπέροχη ιστορία. Είμαστε ευτυχείς που ο κύριος και η κυρία Williams έφεραν το αυτοκίνητο πίσω στον τόπο όπου κατασκευάστηκε για να το αποκαταστήσουμε.
“Παρόλο που το αυτοκίνητο ήταν σε εξαιρετικά κατεστραμμένη κατάσταση όταν έφτασε, πάντα απολαμβάνουμε τις προκλήσεις και ήξερα ότι διαθέτουμε τις ικανότητες, την αφοσίωση και την τεχνογνωσία για να επαναφέρουμε το αυτοκίνητο σε μια κατάσταση καλύτερη από την καινούργια.
“Μετά από περισσότερες από 2.500 ώρες αφοσιωμένης εργασίας από τις ομάδες μας στα εργαστήρια πάνελ, βαφής, διακοσμητικών και κληρονομιάς – μαζί με τη ζωτικής σημασίας υποστήριξη από το εσωτερικό τμήμα ανταλλακτικών μας – το αυτοκίνητο έχει πλέον ολοκληρωθεί και, τουλάχιστον για το δικό μου μάτι, φαίνεται απολύτως εκπληκτικό.
“Αν και θα ήταν άκομψο να κάνουμε εικασίες σχετικά με την αξία του αυτοκινήτου, νομίζω ότι είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αν ποτέ προσφερόταν στην αγορά για άλλη μια φορά, και λαμβάνοντας υπόψη τις προδιαγραφές και την προέλευσή του, η αξία του θα μπορούσε να φτάσει το 1 εκατομμύριο λίρες.
“Σε αυτό το επετειακό έτος των 70 χρόνων παρουσίας της Aston Martin εδώ στο Newport Pagnell, είναι εμπνευσμένο να βλέπουμε την αφοσίωση, τη δέσμευση και την υπερηφάνεια ιδιοκτητών όπως η οικογένεια Williams. Ξέρω ότι ήταν δικαιολογημένα συγκινητικό να βλέπουν το αυτοκίνητο που τους ανήκει για περισσότερο από μισό αιώνα να αποκαθίσταται τόσο σχολαστικά και ξέρω ότι κάθε μέλος της ομάδας εδώ ελπίζει ότι θα απολαύσουν πολλά χρόνια ευτυχισμένης οδήγησης με τη “νέα” DB5 τους”.
Βλέποντας την πλήρως ανακαινισμένη DB5 του για πρώτη φορά πριν από λίγες ημέρες, ο John Williams δήλωσε: “Λοιπόν, χρειάστηκε πολύς χρόνος για να το κάνουμε, πολύς χρόνος για να το εξοικονομήσουμε, αλλά άξιζε κάθε δεκάρα. Είναι απλά καταπληκτικό.
“Έχουν περάσει σχεδόν 50 χρόνια από τότε που οδήγησα αυτό το αυτοκίνητο, αλλά η εμπειρία είναι πρωτοφανής. Είναι απλά… απίστευτο. Το κορίτσι μου επέστρεψε και λειτουργεί! Πίσω στην παλιά του δόξα”.