De Ghibli is een krachtige, warme wind in Noord-Afrika die veel zand met zich meedraagt; de keuze voor de naam was geen toeval, gezien de snelheid van de auto en de ‘warmte’ van zijn technische en stilistische specificaties.
Bij de presentatie van de Ghibli stelde Maserati een auto voor met een sportieve maar onopvallende indruk: de motor was nieuw ontworpen, gebaseerd op de ervaring van de bekende 8-cilinder die in de Mexico werd gebruikt. De motor leverde een vermogen van 330 pk in de 4.700 cc-versie en werd gevolgd door een nog krachtigere 4.900 cc-versie.
Om meer ruimte te laten voor stijl door de hoogte van de motorkap te verlagen, werd de motor uitgerust met een dry sump – een oplossing die alleen in de racerij werd gebruikt en die zeer laag op het buizenchassis werd gemonteerd. Deze oplossing gaf de auto zijn typische assertieve en slanke uiterlijk, een van de hoekstenen van zijn succes.
Het ontwerp werd toevertrouwd aan Ghia, dat toen Giorgetto Giugiaro in het creatieve ontwerpteam had. De belangrijkste designcue – de markering van een beslissende verandering ten opzichte van de voorgangers van de Ghibli – was de integratie van de volumes: er was geen onderscheid tussen de carrosserie van de auto en het passagierscompartiment; ze waren niet gescheiden of overlappend, maar werden samengevoegd als één oppervlak. Terwijl de lijnen geometrisch en strak waren, zorgde Giugiaro’s hand ervoor dat het gevoel van stijfheid kon worden gladgestreken.
Het meest in het oog springende nieuwe stijlkenmerk was de voorkant, absoluut origineel voor Maserati: de koplampen waren inschuifbaar en de zeer slanke grille nam de hele voorkant van de auto in beslag. Het Trident-logo bleef in het midden, zij het kleiner dan voorheen.
Het zijaanzicht versterkte de slanke lijn van de Ghibli: een lange, lage motorkap, een sterk hellende voorruit, perfecte proporties zonder overbodige versieringen. De driehoekige achterstijl kreeg zijn eigen identiteit en werd een iconisch onderdeel dat later werd overgenomen in andere succesvolle modellen van het merk Trident.
De veranderingen ten opzichte van het verleden waren ook te zien in het ontwerp van het tweezitsinterieur, waar de instrumenten werden ingebouwd in een totaalontwerp dat prevaleerde boven de afzonderlijke onderdelen.
Het resultaat was een gran turismo die trouw bleef aan de exclusieve, luxueuze stijl, het vermogen en het comfort – maar met een overkoepelend racethema – waar de auto’s van Maserati zich altijd al om hebben onderscheiden.
De Ghibli werd onthuld op de autosalon van Turijn op 3 november 1966 en kwam in 1967 op de markt. Het jaar daarop werd het interieur gerestyled en kon hij op verzoek ook worden uitgerust met een automatische versnellingsbak en een handgeschakelde 5-versnellingsbak. Vanaf 1969 werd ook de Spyder-versie beschikbaar, die kon worden uitgerust met een hardtop; een jaar later werden beide modellen ook aangeboden met een 4.900 cc motor, die de naam Ghibli SS kreeg. In deze configuratie versterkte de auto zijn solide marktpositie nog verder.
In totaal werden er tussen 1967 en 1972 128 Ghibli Spyder en meer dan 1.200 Ghibli coupémodellen geproduceerd: één ervan werd gekocht door Henry Ford (de kleinzoon van de oprichter), die hem in de lobby van het Ford Product Development Center in Detroit zou zetten als navolgenswaardig voorbeeld en inspiratiebron.
Een inspiratie die nooit is weggeweest bij het merk Trident: de Ghibli is altijd beschouwd als een iconische auto. In 2013 besloot Maserati een nieuw model te onthullen, de naam Ghibli terug te brengen voor een sportsedan en zo een nieuw succesverhaal te starten.