Een eeuw geleden zette Ettore Bugatti zich ten doel een auto te creëren die zijn gelijke niet kende – sneller, eleganter en luxueuzer dan zijn tijdgenoten, bedacht als een uitdrukking van wat de auto zou kunnen worden wanneer technisch vernuft, verfijning en compromisloos vakmanschap samenkwamen. Het resultaat was de BUGATTI Type 41 ROYALE.
De legende van de ROYALE begon al voordat zijn beroemde naam volledig ingeburgerd was. In juni 1926 beschreef de Britse pers van die tijd de nog steeds mysterieuze auto als een voertuig dat onder degenen die hem hadden gezien al bekend stond als ‘The Golden BUGATTI’ – een passende, suggestieve naam voor een auto waarvan de ambitie en uitstraling bijna ongeëvenaard leken.
Toen de ROYALE in 1926 werd gepresenteerd, was het de grootste en meest ambitieuze auto die BUGATTI ooit had gebouwd. Hij was meer dan zes meter lang, had een wielbasis van ongeveer 4,3 meter en werd in de serieversie aangedreven door een 12,8-liter achtcilinder-in-lijn die ongeveer 300 PS leverde. Hij was bestemd voor de meest vooraanstaande klanten die men zich maar kon voorstellen – een auto die keizers, koningen en koninginnen waardig was.
Uiteindelijk werden er slechts zes gebouwd, stuk voor stuk volkomen uniek, met een geheel eigen carrosserie en karakter. Een eeuw later blijven ze een blijvend bewijs van de vastberadenheid van Ettore Bugatti om een auto te creëren die aan geen enkele conventie hoefde te voldoen, maar uitsluitend aan zijn eigen visie.
Het eerste ROYALE-prototype ging zelfs nog een stap verder en overtrof de toch al indrukwekkende specificaties van de auto’s die daarna volgden. Zijn achtcilinder-in-lijn had een cilinderinhoud van ongeveer 14,7 liter, voordat de definitieve ROYALE-architectuur uitkwam op 12,8 liter. Onder de immense motorkap schuilde een staaltje techniek dat Ettores ongeëvenaarde ambitie weerspiegelde, met onder meer een geavanceerd kleppensysteem en droge carter-smering – kenmerken van een motor die was ontworpen om een auto met een gewicht van ongeveer 3,5 ton met opmerkelijke kracht voort te stuwen. BUGATTI noteerde een topsnelheid van maar liefst 200 km/u – een verbazingwekkende snelheid voor een auto van een dergelijke omvang in die tijd.
De proporties vormden een canvas voor enkele van de mooiste carrosserieën uit die tijd, met carrosserieën van BUGATTI zelf en van beroemde carrosseriebouwers zoals Weymann, Kellner, Weinberger, Binder en Park Ward. Het mechanische concept was voor alle modellen hetzelfde, maar de manier waarop elke ROYALE vorm kreeg, werd overgelaten aan de interpretatie van de carrosseriebouwer en, in sommige gevallen, aan de toekomstige eigenaar.
Er zijn maar weinig ROYALEs die deze ontwikkeling duidelijker belichamen dan de auto die later de Coupé Napoléon zou worden. Gedurende zijn levensduur kreeg datzelfde prototype verschillende carrosserieën. Een daarvan was een sierlijke carrosserie met vast dak van Weymann, die begin jaren dertig bij een ernstig ongeval werd vernield. Wat vervolgens ontstond, was niets minder dan een meesterwerk van automobielontwerp, toen Jean Bugatti het heft in handen nam om de auto om te vormen tot de schitterende Coupé Napoléon – de vorm waarin hij vandaag de dag nog steeds bekendstaat.
De indrukwekkende omvang werd in evenwicht gehouden door de puurheid en verfijning die kenmerkend waren voor de zich ontwikkelende ontwerpfilosofie van Jean. Een glazen dak overspoelde het achterste passagierscompartiment met licht, terwijl de chauffeur apart voorin zat. De Coupé Napoléon werd de persoonlijke auto van Ettore Bugatti en bevindt zich nu in het Musée National de l’Automobile – Collection Schlumpf in Mulhouse. De auto is tevens een vroeg voorbeeld van de buitengewone creatieve samenwerking tussen Ettore en Jean: een vader met een enorme vastberadenheid en een zoon die in toenemende mate de esthetische taal bepaalde achter enkele van de meest bewonderde BUGATTI-creaties aller tijden.
Geen twee exemplaren waren hetzelfde, zoals blijkt uit de ROYALE van Armand Esders. De Parijse textielindustrieel werd de eerste particuliere klant voor een ROYALE en gaf opdracht voor Chassis 41111 met een elegante roadstercarrosserie, ontworpen door Jean Bugatti. Esders was van plan zijn auto alleen overdag te gebruiken, dus koplampen werden overbodig geacht en helemaal weggelaten.
In de typische BUGATTI-stijl werd de functionele wens van de klant door de kracht van het ontwerp omgezet in nog meer elegantie. Bijna een eeuw vóór BUGATTI Sur Mesure en het Programme Solitaire toonde de ROYALE al aan dat het merk het instinct had om elke opdracht af te stemmen op de smaak en persoonlijkheid van de eigenaars.
Zelfs de kleinste details weerspiegelden de grootsheid van Ettores visie. In 1932 gaf hij Breguet de opdracht om een serie van negen mechanische chronografen te vervaardigen, bestemd voor het midden van de ROYALE-stuurwielen. De instrumenten, gegraveerd met het opschrift ‘Spécial pour BUGATTI’, combineerden een chronograaf, een toerenteller en een gangreserve van acht dagen – een voortreffelijke samensmelting van autotechniek en haute horlogerie, lang voordat dergelijke samenwerkingen deel gingen uitmaken van de hedendaagse luxewereld.
Ondanks al zijn pracht en praal verscheen de ROYALE precies op het verkeerde economische moment. De wereldwijde financiële crisis remde de vraag naar een model dat was voorbehouden aan een bijna onmogelijk exclusieve klantenkring, en BUGATTI produceerde uiteindelijk zes exemplaren in plaats van de grotere serie die Ettore voor ogen had gehad. Maar wat destijds commercieel gezien een uitdaging bleek, versterkte later alleen maar de status van de ROYALE als een van de zeldzaamste en meest begeerde automobiele meesterwerken die ooit zijn gemaakt. Dit werd op spectaculaire wijze aangetoond in november 1987, toen de ROYALE met carrosserie van Kellner door Christie’s werd geveild in de Royal Albert Hall in Londen en voor 5,5 miljoen pond werd verkocht, waarmee destijds een wereldrecord voor een auto op een veiling werd gevestigd – meer dan een halve eeuw nadat Ettore voor het eerst het Type 41 had bedacht.
BUGATTI vierde onlangs het honderdjarig jubileum van het moment waarop het verhaal van de ROYALE begon. Tijdens het Bugatti Festival in september 2026 werden drie van de zes ROYALE’s herenigd op de thuisbasis van het merk, waar BUGATTI-klanten, verzamelaars en liefhebbers van over de hele wereld ze konden bewonderen. Naast de Coupé Napoléon, die nog steeds liefkozend de ‘Coupé du Patron’ wordt genoemd, stonden twee andere ROYALE’s, elk met een eigen verhaal.
De ROYALE met carrosserie van Binder, afkomstig uit de Autostadt, begon zijn leven als de roadster van Armand Esders, voordat Henri Binder hem ombouwde tot een gepantserde Coupé de Ville, waarvan het silhouet een subtiele echo vormt van de Coupé Napoléon. De Park Ward-limousine daarentegen werd in 1933 geleverd aan een Britse klant. Onder de gesloten carrosserie schuilt de uit de luchtvaart afkomstige achtcilinder-in-lijn van de ROYALE. Maar van het walnoothouten stuurwiel tot de knoppen van walvisbeen: alle drie de auto’s delen dezelfde kenmerkende details – en op elke radiator staat de olifant, gebeeldhouwd door Ettore’s broer, Rembrandt.
Een eeuw later vormen de principes die de ROYALE hebben gevormd nog steeds de leidraad voor de manier waarop BUGATTI ongeëvenaarde auto’s creëert. Van de VEYRON en CHIRON tot de TOURBILLON: het streven naar prestaties gaat hand in hand met een even veeleisende aandacht voor design en vakmanschap – waarmee de emotie wordt gevierd die een auto kan oproepen.
“De ROYALE vertelt ons misschien wel meer over Ettore Bugatti dan bijna elke andere auto die hij heeft ontworpen. Er schuilde een echt zelfvertrouwen achter; de overtuiging dat grootte nog steeds elegantie kon uitstralen, dat immense kracht verfijnd kon worden, en dat techniek, kunst en een echt menselijke touch nooit van elkaar gescheiden mochten worden. Vandaag de dag stellen deze verhalen ons in staat verder te kijken dan de auto zelf en inzicht te krijgen in de mensen, de verbeeldingskracht en de compromisloze ambitie die hem tot leven hebben gebracht. Daarom blijft de ROYALE zo’n belangrijk onderdeel van het levende erfgoed van BUGATTI, dat nog door talloze toekomstige generaties zal worden gekoesterd.”
Luigi Galli
-expert op het gebied van erfgoed en certificering bij BUGATTI