Ο άνεμος της Maserati Bora διατρέχει 50 χρόνια ιστορίας και φτάνει στην αυγή μιας νέας φάσης για τη μάρκα: όλα τα νέα μοντέλα μοιράζονται την αποκλειστικότητα, τη σπορτίφ και τη μοναδικότητα που πάντα χαρακτήριζαν τον κατασκευαστή από τη Μόντενα, ενώ η Bora έχει επίσης παραδώσει τη θέση του κινητήρα της, που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Tipo 63 (1961), αναπαρήχθη αρχικά στην MC12 και τώρα αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό της νέας MC20.
Πέρασαν ακριβώς 50 χρόνια από τις 11 Μαρτίου 1971, όταν η Διεθνής Έκθεση Αυτοκινήτου της Γενεύης αποτέλεσε το σκηνικό για το ντεμπούτο της Maserati Bora, η οποία κατασκευάστηκε μέχρι το 1978 με 564 αυτοκίνητα, για να μην αναφέρουμε το εντυπωσιακό Boomerang, ένα πρωτότυπο κουπέ που δημιούργησε ο Giugiaro με φουτουριστική μηχανική και σφηνοειδές αμάξωμα.
Ακολουθώντας την τάση που είχε ήδη φέρει επανάσταση στα αγωνιστικά αυτοκίνητα της Φόρμουλα 1 τα προηγούμενα χρόνια, η Maserati ζήτησε από τον Giorgetto Giugiaro της Italdesign να δημιουργήσει ένα σπορ αυτοκίνητο με μεσαίο πίσω κινητήρα με βελτιωμένες επιδόσεις, σχεδιασμό, άνεση και ασφάλεια.
Ο κινητήρας ήταν ο δοκιμασμένος V8 των 4.700 κυβικών εκατοστών με απόδοση 310 ίππων στις 6.000 σ.α.λ. (για να προστεθεί δύο χρόνια αργότερα η μονάδα των 4.900 κυβικών εκατοστών), τοποθετημένος κατά μήκος σε ένα υποπλαίσιο που ήταν εγκατεστημένο στο monocoque.
Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου περιλάμβαναν αναδιπλούμενους προβολείς για την αποφυγή της αεροδυναμικής αντίστασης, προβαλλόμενο διαφορικό στον πίσω άξονα, ανεξάρτητες αναρτήσεις σε όλους τους τροχούς (για πρώτη φορά σε Maserati), δισκόφρενα, μονό δίσκο συμπλέκτη ξηρού τύπου, κιβώτιο ταχυτήτων 5 ταχυτήτων και τηλεσκοπικά αμορτισέρ ανάρτησης.
Το Bora συνδύαζε άνεση και επιδόσεις και είχε τελική ταχύτητα πάνω από 280 km/h, εξασφαλίζοντας μεγάλη οδηγική απόλαυση χάρη στην εξαιρετικά ευέλικτη απόκριση του κινητήρα και το ήσυχο εσωτερικό.
Ενώ ο μηχανολογικός σχεδιασμός του αυτοκινήτου έφερε το όνομα του Giulio Alfieri, η αεροδυναμική και η σχεδίαση ήταν του Giorgetto Giugiaro, ο οποίος δημιούργησε ένα διθέσιο κουπέ με απλές, κομψές γραμμές που έδωσαν στην Maserati Bora μια ισορροπημένη εμφάνιση.
Η προσέγγιση ήταν φουτουριστική, με ένα χαμηλό, λεπτό, σχεδόν κωνικό μπροστινό μέρος σχεδιασμένο έτσι ώστε να κόβει τον αέρα, ενώ η μπροστινή μάσκα περιλάμβανε δύο ορθογώνιους αεραγωγούς με μια τρίαινα στο κέντρο. Τα απόλυτα κομψά πλαϊνά χωρίζονταν κεντρικά από ένα λεπτό μαύρο ελαστικό τελείωμα, ενώ το πίσω μέρος κατέληγε σε μια Kamm ή μια κομμένη ουρά.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα μοντέρνο, βελτιωμένο αυτοκίνητο, ιδανικό για το rock-and-roll πνεύμα της δεκαετίας του ’70, το οποίο εξακολουθεί να ενθουσιάζει τους οπαδούς του μέχρι σήμερα.