Enzo Ferrari heeft nooit een voet gezet in het museum dat zijn naam draagt. Hij overleed op 14 augustus 1988, toen het nog een plan op papier was, en op 18 februari 1990, de dag waarop hij 92 zou zijn geworden, ging het in Maranello open. Het staat op 300 meter van de fabriek waar hij op 12 maart 1947 de motor startte van de eerste auto die zijn naam droeg, en in de Zaal van de Overwinningen staan de auto’s die van 1999 tot en met 2008 de wereldtitels in de Formule 1 wonnen.
Dit is het museum aan de fabriekspoort, en zijn omgeving vertelt evenveel als zijn zalen. Vanaf het museumplein vertrekt een bus naar de laan op het fabrieksterrein en naar de testbaan die Enzo Ferrari in 1972 in Fiorano aanlegde. In de Zaal van de Overwinningen staan twee auto’s die elk in één seizoen 15 Grands Prix wonnen. Tegenover de fabriek ligt het restaurant waar hij zijn lunch gebruikte, en de straat voor de deur draagt de naam van de zoon die hem op 24-jarige leeftijd ontviel.
In het kort
- Het museum ging op 18 februari 1990, de verjaardag van Enzo Ferrari, open als de Ferrari Galerie; sinds 1995 wordt het door Ferrari beheerd.
- Het staat op zo’n 300 meter van de Ferrari-fabriek in Maranello, met daarachter de testbaan van Fiorano.
- Voor het 70-jarig bestaan van het bedrijf, in 2017, bracht een nieuwe vleugel de tentoonstellingsruimte op 4100 vierkante meter.
- De Zaal van de Overwinningen toont de eenzitters die van 1999 tot en met 2008 de wereldtitels in de Formule 1 wonnen.
- Vanaf het museumplein voert een panoramische rondrit per bus naar de Viale Enzo Ferrari op het fabrieksterrein en naar het circuit van Fiorano; de passagiers blijven aan boord.
- In 2019 ontving het museum meer dan 400.000 bezoekers.
Geschiedenis
Maranello was een stadje in de provincie Modena toen Enzo Ferrari er in 1943, midden in de oorlog, zijn bedrijf vanuit Modena naartoe verhuisde, en tweemaal bombardeerden de geallieerden de nieuwe fabriek. Op 12 maart 1947 startte hij de motor van de 125 S, de eerste auto die zijn naam droeg, en in mei behaalde die in Rome de eerste overwinning van Ferrari. Sindsdien is het stadje het adres van het bedrijf gebleven.
Het museum begon als een idee uit de jaren tachtig. Enzo Ferrari overleed op 14 augustus 1988, 90 jaar oud, toen het nog een plan op papier was, en na een korte onderbreking werd het werk voortgezet. Op 18 februari 1990, de dag waarop hij 92 zou zijn geworden, ging de Ferrari Galerie open. In 1995 nam het bedrijf het beheer over, en mettertijd werd de Galerie het Ferrari Museum.
Ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van Ferrari groeide het museum. Op 25 mei 2017 openden Sergio Marchionne, destijds voorzitter en algemeen directeur, en Piero Ferrari, de zoon van Enzo, een nieuwe vleugel van meer dan 600 vierkante meter, met het oude gebouw verbonden door een lange, ononderbroken glazen gevel. De tentoonstellingsruimte kwam daarmee op 4100 vierkante meter, met ernaast een zaal van zo’n 300 vierkante meter voor evenementen en schoolgroepen.
De collectie
De Zaal van de Overwinningen is het stille hart van het museum. Hier staan de eenzitters waarmee Ferrari van 1999 tot en met 2008 de wereldtitels in de Formule 1 won, elk met zijn oorspronkelijke motor, naast de trofeeën en de helmen die de coureurs zelf hebben gedragen. Ze stammen uit het decennium waarin het team acht constructeurstitels en zes rijderstitels binnenhaalde, en waarna Ferrari meer constructeurstitels op zijn naam had dan enig ander team.
Twee van deze auto’s wonnen elk 15 Grands Prix in één seizoen: de F2002 en de F2004. In 2004 won Ferrari 15 van de 18 races, Michael Schumacher er 13 van, en met nog vier races te gaan bezorgde de F2004 hem de laatste van zijn zeven rijderstitels. De F2004 bouwde voort op zijn voorganger, de F2003-GA: de zaal toont één gedachte, seizoen na seizoen verfijnd.
Elders heeft het museum het kantoor van Enzo Ferrari nagebouwd, en het presenteert dat als de kamer waarin het bedrijf werd uitgedacht. In een gebouw dat aan zijn auto’s is gewijd, is het de enige plek die aan de man zelf is gewijd.
Een groot deel van de rest van het museum verandert van jaar tot jaar. De zalen worden ingeruimd voor tentoonstellingen die het verhaal van het bedrijf opnieuw vertellen aan de hand van zijn auto’s; in 2017 plaatste ‘Infinite Red’ de 500 F2, waarmee Alberto Ascari in 1952 de eerste rijderstitel van Ferrari won, in dezelfde zalen als de 250 GTO en de LaFerrari. Wie terugkomt, treft rond dezelfde zaal een ander museum aan.
Het is een museum op een plek waar gewerkt wordt. Een paar honderd meter verderop bouwt Ferrari zijn auto’s, in een fabriek ontworpen door Renzo Piano, Jean Nouvel, Massimiliano Fuksas en Mario Cucinella, waarvan het e-building op 20 juni 2024 openging, en in Fiorano worden ze getest. Geschiedenis en werk delen één straat.
Het is bovendien de hoeder van het decennium waarmee Ferrari meer constructeurstitels vergaarde dan enig ander team in de Formule 1. De auto’s uit die zegereeks staan bijeen in één zaal, met hun motoren, en ze zijn te zien op korte loopafstand van de plek waar ze werden gebouwd.
En het wordt navenant bezocht: in 2019 kwamen er meer dan 400.000 mensen.
Bezoekerservaring
Het museum staat aan de Via Alfredo Dino Ferrari, de straat die de naam draagt van Enzo’s zoon Dino, die in 1956 op 24-jarige leeftijd overleed. De fabriekspoort ligt op een korte wandeling, en daartegenover staat restaurant Cavallino, een boerderij die in 1950 de kantine van Enzo Ferrari werd en in 2021 weer openging, met Massimo Bottura in de keuken.
Binnen komt het museum dichter bij de paddock dan de meeste musea durven: semiprofessionele Formule 1-simulators, een echte bandenwissel om zelf te proberen, een decor waarin bezoekers in een Ferrari plaatsnemen. Bewaar de Zaal van de Overwinningen voor het laatst, en neem er de tijd voor.
De panoramische rondrit is het stille voorrecht van deze plek. Een bus vertrekt van het museumplein, rijdt over de Viale Enzo Ferrari, de laan van een fabriek ontworpen door Renzo Piano, Jean Nouvel, Massimiliano Fuksas en Mario Cucinella, en gaat verder naar het circuit van Fiorano. Niemand stapt uit en fotograferen is niet toegestaan: het is een rondrit die je met de ogen maakt.
Trek voor het museum twee uur uit, en de rest van een ochtend voor de panoramische rondrit en een lunch in het Cavallino. Met het Enzo Ferrari Museum in Modena erbij, 18 kilometer verderop en samen met dit museum op één toegangsbewijs verkocht, is de dag rond.
Klimaat
| Maand | Max °C | Min °C | Neerslag mm | Regendagen | Daglicht u |
|---|---|---|---|---|---|
| Januari | 7° | 0° | 61 | 9 | 9,3 |
| Februari | 9° | 0° | 79 | 9 | 10,5 |
| Maart | 13° | 3° | 80 | 9 | 12,0 |
| April | 17° | 7° | 97 | 12 | 13,5 |
| Mei | 21° | 11° | 101 | 12 | 14,8 |
| Juni | 26° | 15° | 76 | 9 | 15,5 |
| Juli | 29° | 18° | 56 | 7 | 15,2 |
| Augustus | 28° | 18° | 68 | 9 | 14,0 |
| September | 23° | 14° | 91 | 10 | 12,5 |
| Oktober | 18° | 10° | 102 | 11 | 11,0 |
| November | 12° | 5° | 114 | 12 | 9,6 |
| December | 8° | 1° | 85 | 10 | 8,9 |
Maandgemiddelden voor Maranello, IT, 1991–2020.
Gegenereerd met informatie van de Copernicus Climate Change Service, 2026 (CC BY 4.0).
Noch de Europese Commissie noch ECMWF is verantwoordelijk voor enig gebruik van de Copernicus-informatie of de gegevens die deze bevat.
Locatie
Maranello ligt aan de voet van de Apennijnen, over de weg 16 kilometer ten zuiden van Modena en 48 van Bologna, waarvan de luchthaven op 44 kilometer ligt. De A1 passeert Modena op weg vanuit Milaan, 184 kilometer naar het noordwesten. Het museum staat op ongeveer 300 meter van de fabriek, en het circuit van Fiorano ligt zo’n 600 meter naar het noordwesten.
Eromheen ligt de Motor Valley, zoals de streek haar deel van Emilia noemt. De Umberto Panini-collectie met haar Maserati’s ligt op 16 kilometer, het circuit van Modena op 17, het Enzo Ferrari Museum op 18, in de straat in Modena waar Enzo werd geboren, Pagani in San Cesario sul Panaro op 23 en het museum van Lamborghini in Sant’Agata Bolognese op 35. Imola, waarvan het circuit de namen van Enzo en Dino Ferrari draagt, ligt 89 kilometer naar het zuidoosten, en naar het zuiden klimt de SS12 over de Apennijnen naar de Abetonepas, 70 kilometer verderop.
Adres
43 Via Alfredo Dino Ferrari
41053 Maranello
Provincia di Modena, Emilia-Romagna
Italië
Website