Ο Ένζο Φερράρι δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στο μουσείο που φέρει το όνομά του. Πέθανε στις 14 Αυγούστου 1988, όσο εκείνο υπήρχε ακόμη μόνο στο χαρτί, και τα εγκαίνιά του έγιναν στο Μαρανέλο στις 18 Φεβρουαρίου 1990, τη μέρα που ο ίδιος θα έκλεινε τα 92. Το μουσείο στέκεται 300 μέτρα από το εργοστάσιο όπου εκείνος, στις 12 Μαρτίου 1947, έβαλε μπρος τον κινητήρα του πρώτου αυτοκινήτου που πήρε το όνομά του, και στην Αίθουσα των Νικών φυλάσσει τα αυτοκίνητα που κατέκτησαν τα πρωταθλήματα της Formula 1 από το 1999 ως το 2008.
Είναι το μουσείο στην πύλη του εργοστασίου, και ο τόπος γύρω του αφηγείται όσα και οι αίθουσές του. Από την πλατεία του ξεκινά ένα λεωφορείο που μπαίνει στο εργοστάσιο, διατρέχει τη λεωφόρο του και φτάνει ως την πίστα δοκιμών που έχτισε ο Ένζο Φερράρι στο Φιοράνο το 1972. Δύο αυτοκίνητα της Αίθουσας των Νικών κέρδισαν από 15 Γκραν Πρι το καθένα μέσα σε μία μόνο σεζόν. Απέναντι από το εργοστάσιο βρίσκεται το εστιατόριο όπου ο Φερράρι έτρωγε το μεσημεριανό του, και ο δρόμος έξω από το μουσείο φέρει το όνομα του γιου που έχασε 24χρονο.
Συνοπτικά
- Το μουσείο άνοιξε ως Γκαλερί Ferrari στις 18 Φεβρουαρίου 1990, ανήμερα των γενεθλίων του Ένζο Φερράρι· από το 1995 τη διαχείρισή του έχει η Ferrari.
- Βρίσκεται περίπου 300 μέτρα από το εργοστάσιο της Ferrari στο Μαρανέλο, και πιο πέρα απλώνεται η πίστα δοκιμών του Φιοράνο.
- Για τα 70 χρόνια της εταιρείας, το 2017, μια νέα πτέρυγα ανέβασε τον εκθεσιακό χώρο στα 4.100 τετραγωνικά μέτρα.
- Η Αίθουσα των Νικών εκθέτει τα μονοθέσια που κατέκτησαν τα παγκόσμια πρωταθλήματα της Formula 1 από το 1999 ως το 2008.
- Μια πανοραμική περιήγηση με λεωφορείο ξεκινά από την πλατεία του μουσείου για τη Viale Enzo Ferrari του εργοστασίου και την πίστα του Φιοράνο· οι επιβάτες δεν κατεβαίνουν.
- Το 2019 το μουσείο υποδέχτηκε περισσότερους από 400.000 επισκέπτες.
Ιστορία
Το Μαρανέλο ήταν μια κωμόπολη της επαρχίας της Μόντενα όταν, το 1943, εν μέσω πολέμου, ο Ένζο Φερράρι μετέφερε εκεί από τη Μόντενα τις εγκαταστάσεις του, και οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν δύο φορές το καινούργιο εργοστάσιο. Στις 12 Μαρτίου 1947 έβαλε μπρος τον κινητήρα της 125 S, του πρώτου αυτοκινήτου που πήρε το όνομά του, και τον Μάιο, στη Ρώμη, το ίδιο αυτοκίνητο έδωσε στη Ferrari την πρώτη της νίκη. Από τότε, η εταιρεία δεν άλλαξε διεύθυνση.
Το μουσείο ξεκίνησε ως ιδέα της δεκαετίας του 1980. Ο Ένζο Φερράρι πέθανε στις 14 Αυγούστου 1988, σε ηλικία 90 ετών, όσο εκείνο ήταν ακόμη ένα σχέδιο στο χαρτί, και ύστερα από μια σύντομη παύση οι εργασίες συνεχίστηκαν. Η Γκαλερί Ferrari άνοιξε στις 18 Φεβρουαρίου 1990, τη μέρα που ο ίδιος θα έκλεινε τα 92. Το 1995 τη διαχείρισή της ανέλαβε η εταιρεία, και με τον καιρό η Γκαλερί έγινε Μουσείο Ferrari.
Για τα 70 χρόνια της Ferrari, το μουσείο μεγάλωσε. Στις 25 Μαΐου 2017, ο Σέρτζιο Μαρκιόνε, τότε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, και ο Πιέρο Φερράρι, ο γιος του Ένζο, εγκαινίασαν μια νέα πτέρυγα άνω των 600 τετραγωνικών μέτρων, που τη συνδέει με το παλιό κτίριο μια μακριά, ενιαία γυάλινη πρόσοψη. Ο εκθεσιακός χώρος έφτασε τα 4.100 τετραγωνικά μέτρα, και πλάι του μια αίθουσα περίπου 300 τετραγωνικών μέτρων υποδέχεται εκδηλώσεις και σχολικές ομάδες.
Η συλλογή
Η Αίθουσα των Νικών είναι η σιωπηλή καρδιά του μουσείου. Εκεί στέκονται τα μονοθέσια που έφεραν στη Ferrari τα παγκόσμια πρωταθλήματα της Formula 1 από το 1999 ως το 2008, το καθένα με τον αρχικό του κινητήρα, δίπλα στα τρόπαια και στα κράνη που φόρεσαν οι ίδιοι οι οδηγοί. Ανήκουν στη δεκαετία κατά την οποία η ομάδα κατέκτησε οκτώ τίτλους κατασκευαστών και έξι τίτλους οδηγών, και στο τέλος της οποίας η Ferrari είχε περισσότερους τίτλους κατασκευαστών από κάθε άλλη ομάδα.
Δύο από τα μονοθέσια της αίθουσας κέρδισαν από 15 Γκραν Πρι το καθένα μέσα σε μία μόνο σεζόν: η F2002 και η F2004. Το 2004 η Ferrari κέρδισε 15 από τους 18 αγώνες, τους 13 από αυτούς με τον Μίκαελ Σουμάχερ, και η F2004 τού χάρισε τον έβδομο και τελευταίο τίτλο οδηγών, τέσσερις αγώνες πριν από το τέλος της σεζόν. Η F2004 χτίστηκε πάνω στην F2003-GA που προηγήθηκε: η αίθουσα δείχνει μία και μόνη ιδέα, που τελειοποιούνταν από σεζόν σε σεζόν.
Σε άλλο σημείο, το μουσείο έχει ανασυστήσει το γραφείο του Ένζο Φερράρι και το παρουσιάζει ως το δωμάτιο όπου κυοφορήθηκε η εταιρεία. Σε ένα κτίριο αφιερωμένο στα αυτοκίνητά του, είναι η μόνη γωνιά αφιερωμένη στον ίδιο τον άνθρωπο.
Μεγάλο μέρος του υπόλοιπου μουσείου αλλάζει από χρονιά σε χρονιά. Οι αίθουσές του παραχωρούνται σε εκθέσεις που αφηγούνται ξανά την ιστορία της εταιρείας μέσα από τα αυτοκίνητά της· το 2017, η «Infinite Red» έφερε την 500 F2, με την οποία ο Αλμπέρτο Ασκάρι κατέκτησε το 1952 τον πρώτο τίτλο οδηγών της Ferrari, στους ίδιους χώρους με την 250 GTO και τη LaFerrari. Όποιος ξανάρθει βρίσκει ένα άλλο μουσείο γύρω από την ίδια καρδιά.
Είναι ένα μουσείο μέσα σε τόπο δουλειάς. Λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα, η Ferrari κατασκευάζει τα αυτοκίνητά της και τα δοκιμάζει στο Φιοράνο. Το εργοστάσιό της το σχεδίασαν ο Ρέντσο Πιάνο, ο Ζαν Νουβέλ, ο Μασιμιλιάνο Φούξας και ο Μάριο Κουτσινέλα, και το e-building του άνοιξε στις 20 Ιουνίου 2024. Η ιστορία και η δουλειά μοιράζονται τον ίδιο δρόμο.
Είναι, επίσης, ο θεματοφύλακας της δεκαετίας που έκανε τη Ferrari την ομάδα με τους περισσότερους τίτλους κατασκευαστών στη Formula 1. Τα αυτοκίνητα εκείνης της πορείας στέκονται σε μία αίθουσα, με τους κινητήρες τους, και τα βλέπει κανείς σε απόσταση σύντομου περιπάτου από τον τόπο όπου κατασκευάστηκαν.
Και η προσέλευση είναι ανάλογη: το 2019 ήρθαν περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι.
Εμπειρία επισκέπτη
Το μουσείο βρίσκεται στη Via Alfredo Dino Ferrari, τον δρόμο που φέρει το όνομα του γιου του Ένζο, του Ντίνο, ο οποίος πέθανε το 1956 σε ηλικία 24 ετών. Η πύλη του εργοστασίου απέχει λίγα βήματα, και απέναντί της το εστιατόριο Cavallino, μια αγροικία που το 1950 έγινε η τραπεζαρία του Ένζο Φερράρι, άνοιξε ξανά το 2021 με τον Μάσιμο Μποτούρα στην κουζίνα.
Μέσα, το μουσείο πλησιάζει το πάντοκ όσο λίγα μουσεία τολμούν: ημιεπαγγελματικοί προσομοιωτές Formula 1, μια αληθινή αλλαγή ελαστικών για όποιον θέλει να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, ένα σκηνικό όπου οι επισκέπτες παίρνουν θέση μέσα σε μια Ferrari. Εμείς θα αφήναμε την Αίθουσα των Νικών για το τέλος, και θα της δίναμε τον χρόνο της.
Η πανοραμική περιήγηση είναι το ήσυχο προνόμιο αυτής της στάσης. Ένα λεωφορείο ξεκινά από την πλατεία του μουσείου, διατρέχει τη Viale Enzo Ferrari, τη λεωφόρο ενός εργοστασίου που σχεδίασαν ο Ρέντσο Πιάνο, ο Ζαν Νουβέλ, ο Μασιμιλιάνο Φούξας και ο Μάριο Κουτσινέλα, και συνεχίζει ως την πίστα του Φιοράνο. Κανείς δεν κατεβαίνει και οι φωτογραφίες απαγορεύονται: είναι μια περιήγηση που τη φωτογραφίζουν μόνο τα μάτια.
Το μουσείο θέλει δύο ώρες· η πανοραμική περιήγηση και το μεσημεριανό στο Cavallino, ό,τι απομένει από το πρωί. Μαζί με το Μουσείο Ένζο Φερράρι στη Μόντενα, 18 χιλιόμετρα μακριά, που μοιράζεται με αυτό εδώ ένα κοινό εισιτήριο, η μέρα είναι πλήρης.
Κλίμα
| Μήνας | Μέγ. °C | Ελάχ. °C | Βροχόπτωση mm | Ημέρες βροχής | Διάρκεια ημέρας h |
|---|---|---|---|---|---|
| Ιανουάριος | 7° | 0° | 61 | 9 | 9,3 |
| Φεβρουάριος | 9° | 0° | 79 | 9 | 10,5 |
| Μάρτιος | 13° | 3° | 80 | 9 | 12,0 |
| Απρίλιος | 17° | 7° | 97 | 12 | 13,5 |
| Μάιος | 21° | 11° | 101 | 12 | 14,8 |
| Ιούνιος | 26° | 15° | 76 | 9 | 15,5 |
| Ιούλιος | 29° | 18° | 56 | 7 | 15,2 |
| Αύγουστος | 28° | 18° | 68 | 9 | 14,0 |
| Σεπτέμβριος | 23° | 14° | 91 | 10 | 12,5 |
| Οκτώβριος | 18° | 10° | 102 | 11 | 11,0 |
| Νοέμβριος | 12° | 5° | 114 | 12 | 9,6 |
| Δεκέμβριος | 8° | 1° | 85 | 10 | 8,9 |
Μηνιαίοι μέσοι όροι για Maranello, IT, 1991–2020.
Δημιουργήθηκε με πληροφορίες της υπηρεσίας Copernicus Climate Change Service, 2026 (CC BY 4.0).
Ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε το ECMWF ευθύνονται για οποιαδήποτε χρήση των πληροφοριών Copernicus ή των δεδομένων που περιέχουν.
Τοποθεσία
Το Μαρανέλο βρίσκεται στους πρόποδες των Απεννίνων, 16 χιλιόμετρα οδικώς νότια της Μόντενα και 48 από την Μπολόνια, της οποίας το αεροδρόμιο απέχει 44 χιλιόμετρα. Ο αυτοκινητόδρομος A1 περνά από τη Μόντενα στη διαδρομή του από το Μιλάνο, που απέχει 184 χιλιόμετρα προς τα βορειοδυτικά. Το μουσείο βρίσκεται περίπου 300 μέτρα από το εργοστάσιο, και η πίστα του Φιοράνο γύρω στα 600 μέτρα βορειοδυτικά.
Γύρω του απλώνεται η Motor Valley, όπως ονομάζει η περιοχή το δικό της κομμάτι της Εμίλια. Η Συλλογή Ουμπέρτο Πανίνι, με τις Maserati της, απέχει 16 χιλιόμετρα, η πίστα της Μόντενα 17, το Μουσείο Ένζο Φερράρι 18, στον δρόμο της Μόντενα όπου γεννήθηκε ο Ένζο, η Pagani στο San Cesario sul Panaro 23 και το μουσείο της Lamborghini στη Sant’Agata Bolognese 35. Η Ίμολα, της οποίας η πίστα φέρει τα ονόματα του Ένζο και του Ντίνο Φερράρι, βρίσκεται 89 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά, ενώ προς τα νότια η SS12 σκαρφαλώνει στα Απέννινα ως το ορεινό πέρασμα του Abetone, 70 χιλιόμετρα μακριά.
Διεύθυνση
43 Via Alfredo Dino Ferrari
41053 Maranello
Provincia di Modena, Emilia-Romagna
Ιταλία
Ιστότοπος