Veilig reizen op sneeuw en ijs – dat is het doel van winterrijcursussen. In een gastartikel legt Walter Röhrl uit waar de cursussen allemaal om draaien.
Mijn collega rallyrijders zijn dezelfde mening toegedaan als ik, namelijk dat alleen wanneer een voertuig zich in een onstabiele toestand bevindt, rijden een soort kunstvorm kan worden. Voor actieve motorsportcoureurs is dit soort rijden in principe onderdeel van hun dagelijkse bezigheden, terwijl gewone coureurs regelmatig zouden moeten oefenen in dit soort omstandigheden zodat ze kunnen leren over veiligheidsmaatregelen en hoe ze een voertuig onder controle kunnen houden.
Idealiter zouden bestuurders hiervoor speciale winterrijcursussen moeten volgen, zoals die ook door Porsche Driving Experience worden aangeboden. Deze instabiele rijomstandigheden komen veel vaker voor op een beijzeld of besneeuwd wegdek dan op asfalt of beton vanwege de aanzienlijk lagere wrijvingswaarde. De achterbanden verliezen veel sneller hun richtingscontrole en de auto zal slippen. Maar geen paniek. Dergelijke omstandigheden kunnen veel beter worden gesimuleerd op ijs en sneeuw dan op asfalt – omdat de snelheden veel lager liggen, lijkt alles in slow motion te gebeuren. Je kunt het rijden onder dit soort omstandigheden uitgebreid oefenen op een geschikt oefenterrein. We hebben zo’n cursus gehouden in de Oostenrijkse deelstaat Salzburg.
De gouden regels voor rijden op ijs en sneeuw
Zoals je zou verwachten, gelden er altijd enkele gouden regels: Pas je snelheid aan (dat betekent vertragen) en monteer winterbanden met een grover profiel en een zachtere rubbersamenstelling om je auto aanzienlijk meer grip te geven. Je kunt het glijspectrum ervaren (zij het aan de lage kant) door middel van een paar praktijkoefeningen, waaronder een slalom op ijs, een circuit, een remtest en een testbaan. Over het algemeen wordt een auto in een onstabiele toestand niet alleen bestuurd met het stuur, maar ook met het gaspedaal. Eén tikje op het gaspedaal op ijs is al voldoende om de achterbanden de controle over de richting te laten verliezen en de achterkant naar buiten te laten glijden. De slalom biedt een goede kans om te oefenen terwijl je rond de kegels navigeert.
De voorwielen moeten recht vooruit wijzen en dan druk je op het gaspedaal – maar neem niet zomaar je toevlucht tot zinloze acties, zoals verwoed tegensturen, want dit kan leiden tot verlies van controle aan de achterkant. In het samenspel tussen het gaspedaal en de rem kunnen kleine bewegingen een enorm verschil maken: Druk het gaspedaal voorzichtig in en stuur en tegenstuur voorzichtig. De achterkant zal dan in de tegenovergestelde richting terugzwaaien, waardoor de volgende richtingsverandering in gang wordt gezet.
Vrijwel alle Porsche-modellen worden aangeboden met intelligente vierwielaandrijving en de verschillende aandrijfconcepten – voorin, middenmotor, achterin – bieden volop mogelijkheden om de rijdynamiek en -fysica onder de knie te krijgen. Terwijl de modellen met voormotor natuurlijk meer neigen naar onderstuur (wat betekent dat de auto via de voorwielen naar voren glijdt), zijn de modellen met middenmotor en achtermotor veel wendbaarder en daardoor ook lichtvoetiger. Het circuit is een goede plek om gecontroleerd driften te oefenen, wat zich heel anders manifesteert met het intelligente vierwielaandrijvingssysteem dan met een pure achterwielaandrijving.
Oefening baart kunst
In mijn rallyauto’s met (starre) vierwielaandrijving moest ik leren remmen met de linkervoet om onderstuur te voorkomen. Dankzij moderne besturingstechnologie kan er veel worden gedaan met het gaspedaal: Met één tik op het gaspedaal glijdt de achterkant uit en beginnen we te driften, maar we kunnen de actieradius en de snelheid regelen met het gaspedaal.
Uiteindelijk maakt oefening het verschil: Zodra de omstandigheden onstabiel worden, kun je zien wie zijn voertuig echt onder controle heeft. Na een dag intensief trainen op ijs en sneeuw moeten dat altijd alle cursisten zijn.
