Η χρυσή μέση

Η ασημί-γκρι Boxster βρίσκεται στο Pedernales, μια πόλη στις ακτές του Ειρηνικού Ωκεανού. Η μηχανή είναι στο ρελαντί. Ο Andrés Galardo βρίσκεται στο τιμόνι με τη φίλη του, María Caridad, να κάθεται στο πλευρό του. Η οροφή είναι ανοιχτή και το σπόιλερ έχει αποσυρθεί. Ένα μικρό μη επανδρωμένο αεροσκάφος πετάει πάνω από το roadster. Είναι η αρχή ενός ταξιδιού σε μια από τις λιγότερο γνωστές και πιο συναρπαστικές χώρες της βορειοδυτικής Νότιας Αμερικής: Εκουαδόρ.

Το Κίτο, η πρωτεύουσα, απέχει περίπου τριακόσια χιλιόμετρα και 2.850 μέτρα υψόμετρο. Ο Galardo κατέβηκε από εκεί το προηγούμενο βράδυ. Ήταν ήδη σκοτεινά όταν έφτασε, με πεινασμένα κουνούπια να βουίζουν γύρω από την πισίνα. Ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου προειδοποίησε να μην παρκάρει κάτω από τους φοίνικες: προσοχή στις καρύδες. Τώρα η Porsche απομακρύνεται, με τον ήχο των 228 ίππων να υψώνεται με αυτοπεποίθηση πάνω από τον αδιάκοπο θόρυβο του κύματος. Η Boxster κατασκευάστηκε το 2003 και αγοράστηκε από τον Galardo επτά χρόνια αργότερα. Από τότε που οδήγησε για πρώτη φορά ως παιδί την 911 Turbo (τύπος 930) του θείου του Mario, ονειρευόταν να αποκτήσει τη δική του Porsche. Άρχισε να μαζεύει χρήματα. Στην τρυφερή ηλικία των είκοσι έξι ετών είχε αποταμιεύσει αρκετά χρήματα για να αγοράσει την Boxster.

Επιταχύνει. Δυστυχώς, στο δρόμο προς το Pedernales, μια μικρή πόλη μόλις λίγα χιλιόμετρα βόρεια του ισημερινού, το όριο ταχύτητας είναι τα 100 χλμ/ώρα. Πράγματι, δεν επιτρέπεται να οδηγείς πιο γρήγορα πουθενά στο Εκουαδόρ – ούτε καν στους πολλούς νέους αυτοκινητόδρομους οκτώ λωρίδων. Αν οι προσφορές του οδικού συστήματος του Ισημερινού είναι γενναιόδωρες, οι επίσημοι μετρητές ταχύτητας κάθε άλλο παρά το κάνουν: η πολιτική εδώ είναι η μηδενική ανοχή. Ακόμη και ταχύτητες που μόλις ξεπερνούν το όριο των 100 km/h μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικά πρόστιμα. Έτσι, ο Galardo πατάει φρένο σχεδόν αμέσως μόλις αρχίσει να επιταχύνει. Βρίσκεται ακόμα στην Κόστα, την εύφορη πεδιάδα κατά μήκος της ακτής και την τέταρτη γεωγραφική περιοχή της χώρας, μαζί με τα υψίπεδα των Άνδεων, τη λεκάνη του Αμαζονίου και τα νησιά Γκαλαπάγκος.

Ο δρόμος ανηφορίζει ήπια καθώς περνά μέσα από φυτείες και δάση μπαμπού. Εδώ και εκεί, μηχανικά σκαπτικά μηχανήματα σκάβουν βαθιά στο έδαφος: Το Ελ Ντοράντο σε καλεί. Οι χρυσοθήρες αναζητούν αυτό που ελπίζουν ότι θα τους κάνει πλούσιους και ισχυρούς. Προς το παρόν εξακολουθούν να εργάζονται για τον τυπικό κατώτατο μισθό των 386 δολαρίων ΗΠΑ το μήνα. Το 2000 ο Ισημερινός εγκατέλειψε το εθνικό του νόμισμα, το sucre, και το αντικατέστησε με το αμερικανικό δολάριο. Η κίνηση αυτή διευκόλυνε την εξαγωγή πετρελαίου, μπανανών και κομμένων λουλουδιών -για να μην αναφέρουμε τη βιοποικιλότητα της χώρας, η οποία θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα κερδοφόρο επιχειρηματικό μοντέλο. Ο Ισημερινός, άλλωστε, διαθέτει την υψηλότερη βιοποικιλότητα στον κόσμο σε σχέση με το μέγεθός του. Στα νησιά Γκαλαπάγκος: γιγάντιες χελώνες, σαύρες, θαλάσσια λιοντάρια. Στις ακτές της ηπειρωτικής χώρας από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο: χιλιάδες φάλαινες καμπούρες που ζευγαρώνουν. Κατά μήκος της ακτής: ιγκουάνα, παπαγάλοι και πίθηκοι. Στα ορεινά: κόνδορες και βικούνια, τα μεγαλύτερα αρπακτικά πουλιά και οι μικρότερες καμήλες στον κόσμο, αντίστοιχα. Και στη λεκάνη του Αμαζονίου, στην άλλη πλευρά των βουνών: ταπίρ, τζάγκουαρ, παπαγάλοι, πιράνχας και περισσότερα είδη εντόμων από ό,τι σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η επαρχιακή πόλη Μίντο βρίσκεται από κάτω. Μπροστά από την Boxster, τα αυτοκίνητα οπισθοχωρούν πίσω από μια κατολίσθηση. Ο δρόμος είναι αποκλεισμένος και ο αέρας είναι πυκνός από ομίχλη. Τα πυκνά σύννεφα είναι παγιδευμένα στη ζούγκλα στη δυτική άκρη των Άνδεων. Βρέχει. Οι καταρράκτες βροντούν στο βάθος. Η ορατότητα είναι μικρότερη από πενήντα μέτρα. Ο Galardo είναι σχεδιαστής, διευθυντής προϊόντων και συνιδιοκτήτης ενός εργοστασίου μοτοσικλετών. Κάθε χρόνο σκέφτεται ένα νέο μοντέλο, πετάει στην Κίνα, αγοράζει ανταλλακτικά και κατασκευάζει περίπου χίλιες μοτοσικλέτες που ξεπερνούν τα 350 κυβικά εκατοστά. Τα best seller είναι οι enduros, για διαδρομές εκτός των κεντρικών δρόμων. Κοτόπουλα, γουρούνια, εβδομαδιαία ψώνια, ολόκληρες οικογένειες – εδώ, σχεδόν τα πάντα μεταφέρονται με μοτοσικλέτα. Ακόμα και οι περισσότεροι αστυνομικοί στο Εκουαδόρ ασκούν το επάγγελμά τους με μοτοσικλέτες. Υπάρχουν ελάχιστα περιπολικά της αστυνομίας σε περιπολίες. Το κυκλοφοριακό κομφούζιο αρχίζει σιγά σιγά να ξετυλίγεται. Μερικές εκατοντάδες στροφές αργότερα, το Κίτο έρχεται στο προσκήνιο.

Η ψηλότερη πρωτεύουσα του κόσμου έχει 1,5 εκατομμύριο κατοίκους και λεπτό αέρα -που σημαίνει βαριά αναπνοή για τους κατοίκους των πεδινών περιοχών- και είναι η πιο όμορφη πόλη του Ισημερινού. Δροσερός καλοκαιρινός αέρας, απότομα καλντερίμια, αποικιακή αρχιτεκτονική, πολυτελή ξενοδοχεία, καφετέριες, πωλητές παγωτών. Ο Γκαλάρδο έχει κάνει μια στροφή προς ένα βενζινάδικο στο προάστιο Cumbayá, όπου αρέσκονται να συγκεντρώνονται οι λάτρεις της Porsche. Ο Felipe Otero είναι εκεί με τη γυναίκα του, τα παιδιά του και καπέλο παναμά σε μια κόκκινη 911 Targa του έτους 1977. Ο Patricio Verduso και η σύζυγός του, Alexandra, οδηγούν μια χρυσή 911 Cabriolet. Ο Diego Guayasamin καταφθάνει με τη φίλη του Natalie σε μια μαύρη 911 Carrera. Ο Jean-Pierre Michelet οδηγεί μια μαύρη 911 του 1974. Η κόρη του Dominique έχει έρθει μαζί του. Της αρέσει πολύ να οδηγεί την Πόρσε μαζί με τον μπαμπά. Ο Michelet είναι διάσημος στο Εκουαδόρ: ήταν οδηγός αγώνων αυτοκινήτου όπως ο πατέρας του, Pascal, και κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην κατηγορία του στον αγώνα 24 ωρών της Daytona το 1995. Σήμερα παρουσιάζει το Sinfonía de Motores, μια από τις πιο δημοφιλείς αθλητικές εκπομπές στην τηλεόραση, μετά τις ποδοσφαιρικές μεταδόσεις φυσικά. Ο Michelet αγαπά τις Porsche από την παιδική του ηλικία. “Ξέρεις να οδηγείς αυτή την 911;” ρωτάει. “Με τον πισινό σου. Πρέπει να αισθάνεσαι τα πάντα και να φρενάρεις εγκαίρως πριν από τη στροφή”.

Το κομβόι της Porsche τρέχει σε αυτό το τμήμα της Panamericana με 100 χιλιόμετρα την ώρα. Στα αριστερά, ο Cotopaxi δεσπόζει πάνω από το τοπίο, με τη χιονισμένη κορυφή του να φτάνει τα 5.897 μέτρα στον καταγάλανο ουρανό. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι το βουνό είναι ένα από τα πιο ενεργά και επικίνδυνα ηφαίστεια στον κόσμο, παρά τις πράσινες πινακίδες με τις διαδρομές εκκένωσης εντός και εκτός του Κίτο. Έχει εκραγεί περίπου πενήντα φορές τα τελευταία τριακόσια χρόνια. Στους πρόποδες του βουνού, η πόλη Latacunga έχει καταστραφεί ολοσχερώς και έχει ανοικοδομηθεί δύο φορές.

Λίγο έξω από τη Latacunga, τα σπορ αυτοκίνητα στρίβουν σε έναν νέο ασφαλτοστρωμένο δρόμο που ανηφορίζει με σπειροειδή κίνηση προς το σημείο των τεσσάρων χιλιάδων μέτρων. Βίκουνας βόσκουν στα αραιά υψίπεδα. Ο Diego Aguirre, έμπορος αυτοκινήτων, ανεβάζει το στερεοφωνικό στην 911 Carrera S του και το “White Knuckle Ride” του Jamiroquai βγαίνει από τα ηχεία. Έχει φτιάξει ένα σάουντρακ ειδικά για αυτό το ταξίδι. Μετά από δώδεκα χιλιόμετρα, ένας “κοιμώμενος αστυνομικός”, όπως είναι επίσης γνωστά τα σαμαράκια στο Εκουαδόρ, σταματά το καραβάνι των Porsche. Πέρα από αυτόν βρίσκεται ένας αδιάβατος δρόμος. Έτσι επιστρέφουμε στο οροπέδιο. Ο Aguirre παίζει το “My Way” του Frank Sinatra. Η νύχτα έχει πέσει όταν η ομάδα επιστρέφει στο Κίτο. Μόνο μια τελευταία βόλτα μέχρι το άγαλμα της Παναγίας στο El Panecillo, το οποίο μεταφράζεται ως “ψωμάκι” και βρίσκεται σκαρφαλωμένο 3.035 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έτσι το ονόμασαν οι Ισπανοί, σε κάθε περίπτωση. Οι Ίνκας τον αποκαλούσαν Shungoloma – “λόφο της καρδιάς”. Γυαλισμένη με χίλια φώτα, η θέα της πρωτεύουσας του Εκουαδόρ που φωλιάζει ανάμεσα σε σιλουέτες βουνών κόβει την ανάσα.

Πίσω πάλι κάτω. Η λεκάνη του Αμαζονίου. Το αρχέγονο δάσος. Ο Ρίο Βικτόρια κόβει βαθιά το βράχο. Οι καταρράκτες πέφτουν στα βάθη από τον απέναντι γκρεμό. Η ομίχλη αναδύεται από τις κορυφές. Οι Άνδεις έχουν διασχιστεί. Τώρα η αυτοκινητοπομπή με τα σπορ αυτοκίνητα βρίσκεται στην άγρια ανατολή της χώρας, οδηγώντας προς το οδόφραγμα της Baeza. Ειδικές μονάδες της αστυνομίας έχουν στήσει ένα σημείο ελέγχου. Δημιουργείται κυκλοφοριακό κομφούζιο. Οι οδηγοί της Porsche δεν ενδιαφέρονται να περιμένουν. Γυρίζουν πίσω.

Επιστρέφοντας στο Κίτο, η παρέλαση των Porsche συνεχίζει στον νέο αυτοκινητόδρομο της πόλης προς το Mitad del Mundo, το μνημείο του ισημερινού βόρεια της πόλης, στο San Antonio de Pichincha. Παρκάρουν μπροστά από το κτίριο της UNASUR, τη φουτουριστική έδρα της Ένωσης των Εθνών της Νότιας Αμερικής, σχεδιασμένη από τον Diego Guayasamin. Ο επικεφαλής του πρωτοκόλλου της UNASUR καλωσορίζει την ομάδα. Το γραφείο του, εξ ολοκλήρου επενδυμένο με γυαλί που εκτείνεται πενήντα μέτρα χωρίς στήριξη προς το νότιο ημισφαίριο, βρίσκεται πάνω στον ισημερινό. Μια τολμηρή πράξη δομικής περιφρόνησης σε αυτή την σεισμογενή περιοχή. Στον ορίζοντα, ένα χιονισμένο ηφαίστειο υψώνεται πάνω από τις οροσειρές που περιβάλλουν την πόλη. Ο αέρας είναι καθαρός. Από αυτή την οπτική γωνία, η καυτή ακτή από την οποία ξεκίνησαν πριν από τρεις ημέρες θα μπορούσε κάλλιστα να βρίσκεται σε έναν άλλο κόσμο. Ο επικεφαλής του πρωτοκόλλου στέλνει σε κάθε μέλος της ομάδας ένα βιβλίο από την οργάνωσή του: Όπου γεννιούνται τα όνειρα. Πρόκειται για το πώς τα παιδιά κατακτούν τον κόσμο και μπορούν να τον διαμορφώσουν για το μέλλον.