Το πρώτο αυτοκίνητο που σχεδίασε ο Φέρντιναντ Πόρσε ήταν ηλεκτρικό, και ο δημιουργός του χάραξε σε καθένα από τα κύρια εξαρτήματά του τους ίδιους δύο χαρακτήρες: P1. Τον Σεπτέμβριο του 1899 κέρδισε στο Βερολίνο έναν αγώνα 40 χιλιομέτρων με 18 λεπτά διαφορά, και μάλιστα με τρεις επιβάτες επάνω του. Το 1902 κλείστηκε σε μια αποθήκη στην Αυστρία, και επί 112 χρόνια δεν το άγγιξε κανείς. Στέκεται, χωρίς αποκατάσταση, στην κορυφή της κυλιόμενης σκάλας του Μουσείου Porsche: είναι το πρώτο αυτοκίνητο που συναντά ο επισκέπτης.
Πιο πέρα, στη λευκή αίθουσα που μοιάζει να αιωρείται πάνω από μια πλατεία του Zuffenhausen, οι ιστορίες συνεχίζονται. Ένα αγωνιστικό πέρασε δεκαετίες φορώντας την ταυτότητα ενός άλλου. Ένα αυτοκίνητο του Παρίσι-Ντακάρ ξαναζωντάνεψε με την άμμο της ερήμου ακόμη μέσα του, και το μουσείο προτίμησε να του αφήσει τις ουλές του. Ένας νικητής του Λε Μαν και ένα αυτοκίνητο ρεκόρ έφτασαν ως την πόρτα του μουσείου με τις δικές τους ρόδες, από δημόσιους δρόμους. Ένα αυτοκίνητο που βρέθηκε σε έναν αχυρώνα ήρθε με κολλημένο κινητήρα και χωρίς κανένα από τα δύο εμπρός φτερά. Και πολλά από τα αυτοκίνητα που εκτίθενται βρίσκονται απλώς ανάμεσα σε δύο εμφανίσεις, γιατί σε αυτό το μουσείο η συλλογή υπάρχει για να οδηγείται.
Συνοπτικά
- Το μουσείο άνοιξε για το κοινό στις 31 Ιανουαρίου 2009, σε κτίριο του γραφείου Delugan Meissl Associated Architects της Βιέννης, με εκθεσιακό σχεδιασμό του HG Merz
- Η εκθεσιακή αίθουσα, έκτασης 5.600 τετραγωνικών μέτρων, πατά σε τρία στηρίγματα και γεφυρώνει ανοίγματα έως 60 μέτρων
- Εκτίθενται κάθε φορά γύρω στα 80 οχήματα, επιλεγμένα από μια συλλογή περίπου 800
- Κάθε χρόνο, περισσότερα από 750 οχήματα της συλλογής ταξιδεύουν σε περισσότερες από 300 εκδηλώσεις σε πάνω από 30 χώρες
- Το συνεργείο του μουσείου δουλεύει μπροστά στα μάτια του κοινού, πίσω από έναν γυάλινο τοίχο στο φουαγιέ
- Το 2023 το μουσείο υποδέχτηκε 535.613 επισκέπτες, τον μεγαλύτερο αριθμό στην ιστορία του ως τότε
Ιστορία
Από το 1976, η Porsche εξέθετε περίπου 20 αυτοκίνητά της σε μια πρώην αίθουσα κινητήρων, μέσα στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου στο Zuffenhausen, και τα άλλαζε εκ περιτροπής, ώστε να έρχεται και η σειρά της υπόλοιπης συλλογής. Ήταν μουσείο εργοστασίου με την πιο κυριολεκτική έννοια του όρου. Ο διάδοχός του ξεκίνησε με έναν διαγωνισμό: δήλωσαν συμμετοχή 170 αρχιτεκτονικά γραφεία από όλη την Ευρώπη, και στις 31 Ιανουαρίου 2005 η κριτική επιτροπή επέλεξε τη μελέτη του γραφείου Delugan Meissl Associated Architects της Βιέννης.
Οι εργασίες ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 2005. Στις 13 Νοεμβρίου 2007 ο χαλύβδινος σκελετός της εκθεσιακής αίθουσας χαμηλώθηκε πάνω στα στηρίγματά του, και στις 3 Νοεμβρίου 2008 μπήκαν, κυλώντας, τα πρώτα 12 αυτοκίνητα, ανάμεσά τους μια 356 Cabriolet, μια 911 της πρώτης γενιάς και το πρώτο πρωτότυπο της 924. Το μουσείο άνοιξε για το κοινό στις 31 Ιανουαρίου 2009. Πέντε χρόνια αργότερα, ακριβώς την ίδια μέρα, παρουσίασε εκεί για πρώτη φορά το P1.
Το κτίριο είναι ένας άθλος από εκείνους που θα αναγνώριζαν και τα ίδια του τα εκθέματα. Το σύνολο ζυγίζει περίπου 35.000 τόνους, και η εκθεσιακή αίθουσα, μήκους 140 μέτρων και πλάτους 70, πατά σε τρία στηρίγματα: γεφυρώνει κενό έως 60 μέτρων και υψώνεται έως και 10 μέτρα πάνω από το έδαφος. Η κάτω πλευρά της είναι ντυμένη με ανακλαστικά πάνελ, τα οποία, κατά τη διατύπωση των αρχιτεκτόνων, «απορροφούν το αρχιτεκτονικό τοπίο που απλώνεται από κάτω»: η πλατεία, μαζί με όποιον τη διασχίζει, καθρεφτίζεται πάνω από τα κεφάλια πριν καν φανεί το πρώτο αυτοκίνητο. Η πρόσοψη αποτελείται από περίπου 30.000 ρομβοειδή πάνελ, και η κύρια γυάλινη όψη, ύψους 23 μέτρων, βλέπει προς τον βορρά.
Η συλλογή
Το P1 αξίζει μια δεύτερη ματιά. Ο οκταγωνικός ηλεκτροκινητήρας του απέδιδε 3 PS, και 5 σε υπερφόρτωση· τον έλεγχε ένας ρυθμιστής 12 βαθμίδων· και η αυτονομία του έφτανε έως τα 80 χιλιόμετρα. Στον αγώνα του Βερολίνου, το 1899, περισσότεροι από τους μισούς συμμετέχοντες δεν τερμάτισαν, και στη δοκιμασία αστικής κυκλοφορίας το P1 κατανάλωσε λιγότερη ενέργεια από κάθε άλλο αυτοκίνητο. Λίγο πιο πέρα στέκεται το Semper Vivus, που η Porsche χαρακτηρίζει πρώτο πλήρως υβριδικό αυτοκίνητο στον κόσμο. Εκείνο, όμως, είναι αναπαραγωγή, φτιαγμένη με βάση έγγραφα και σχέδια της εποχής, γιατί το αυθεντικό έχει χαθεί.
Το αυτοκίνητο που η Porsche ονομάζει No. 1 είναι μισό αιώνα νεότερο. Η 356 «No. 1» Roadster πήρε άδεια κυκλοφορίας στις 8 Ιουνίου 1948 στο Gmünd της Αυστρίας: αμάξωμα από αλουμίνιο πάνω σε σωληνωτό χαλύβδινο πλαίσιο, τετρακύλινδρος boxer 1.131 κ.εκ. και 35 PS, με καταγωγή από τη Volkswagen, τοποθετημένος μπροστά από τον πίσω άξονα, και τελική ταχύτητα 135 km/h. Ήταν μοναδικό κομμάτι, και πουλήθηκε. Ένας αγοραστής από τη Ζυρίχη πλήρωσε γι’ αυτήν 7.500 ελβετικά φράγκα, και ένας από τους επόμενους ιδιοκτήτες της τοποθέτησε κινητήρα 1,5 λίτρου, φαρδύτερους θόλους τροχών και στρογγυλά πίσω φανάρια. Το 1958 η Porsche έφερε το πρώτο της αυτοκίνητο πίσω στο σπίτι, δίνοντας σε αντάλλαγμα μια καινούργια 356 Speedster.
Η πρώτη 917 έχει ακόμη πιο παράξενη βιογραφία. Το πλαίσιο 917-001 ήταν το αυτοκίνητο που παρουσιάστηκε στη Γενεύη τον Μάρτιο του 1969. Τον Σεπτέμβριο του 1970 ξαναχτίστηκε ως έκδοση κοντής ουράς και βάφτηκε στα χρώματα του αυτοκινήτου που είχε κερδίσει στο Λε Μαν τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, μαζί με τον αριθμό 23, και με αυτή τη δανεική ταυτότητα έγινε σταθερή παρουσία στη συλλογή. Ο πραγματικός νικητής είχε τη δική του ιστορία: ο Χανς Χέρμαν και ο Ρίτσαρντ Άτγουντ κάλυψαν 4.607,811 χιλιόμετρα μέσα στη βροχή, και ο Άτγουντ οδηγούσε με μαγουλάδες χωρίς να το ξέρει· δεν μπορούσε να πιει τίποτε άλλο εκτός από γάλα. Το 2019, ύστερα από δουλειά που κράτησε πάνω από έναν χρόνο, το 917-001 ξαναβρήκε το λευκό και το πράσινο που φορούσε στη Γενεύη. Χρειάστηκε μισός αιώνας για να ξαναγίνει ο εαυτός του.
Την 935/78 όλοι τη γνωρίζουν ως «Moby Dick», και το αυτοκίνητο του μουσείου είναι εκείνο ακριβώς που έτρεξε στους αγώνες. Απέδιδε 845 PS και ήταν το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο με υδρόψυκτες κεφαλές κυλίνδρων. Έπιασε τα 366 km/h στην ευθεία Hunaudières του Λε Μαν, κέρδισε τις 6 Ώρες του Σίλβερστοουν με επτά γύρους διαφορά και τερμάτισε όγδοο στο Λε Μαν, ύστερα από μια αστοχία ανάφλεξης και μια διαρροή λαδιού. Μετά από δύο ακόμη αγώνες, πήρε τον δρόμο για το μουσείο.
Η 956 κέρδισε το Λε Μαν με την πρώτη της συμμετοχή, το 1982, καταλαμβάνοντας και τις τρεις θέσεις του βάθρου. Έναν χρόνο αργότερα, με μια 956, ο Στέφαν Μπέλοφ έκανε τον γύρο του Nordschleife σε 6:11,13, και ο μάνατζέρ του είπε πως κάτι δεν πήγαινε καλά με το ρολόι. Το ρολόι έλεγε την αλήθεια, και το ρεκόρ άντεξε 35 χρόνια, ώσπου, στις 29 Ιουνίου 2018, η 919 Hybrid Evo έκανε τον γύρο σε 5:19,55: ταχύτερα κατά 51,58 δευτερόλεπτα. Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, ο Μαρκ Γουέμπερ και ο Μαρκ Λιμπ οδήγησαν την Evo και την 919 που είχε κερδίσει το Λε Μαν το 2016 επί 25 χιλιόμετρα σε δημόσιους δρόμους, από τον αριθμό 911 της Porschestraße ως τον αριθμό 1 της Porscheplatz, και τις παρέδωσαν στο μουσείο.
Το μουσείο έχει και τις τρεις 959 που τερμάτισαν στο Ράλι Παρίσι-Ντακάρ του 1986: τη νικήτρια, το αυτοκίνητο του Ζακί Ικς και του Κλοντ Μπρασέρ, που βγήκε δεύτερο, και το αυτοκίνητο υποστήριξης, που βγήκε έκτο. Η νικήτρια φυλάσσεται όπως βρέθηκε, ως αυτό που η Porsche αποκαλεί χρονοκάψουλα. Όταν το αυτοκίνητο του Ικς τέθηκε ξανά σε λειτουργία, οι μηχανικοί βρήκαν μέσα του άμμο και λάσπη από την έρημο. Τη διάβρωση τη συντήρησαν αντί να την επισκευάσουν, και άφησαν στη θέση τους τα δεματικά καλωδίων του πληρώματος.
Η πιο ανθρώπινη ιστορία ανήκει σε ένα αυτοκίνητο που δεν το αναζητούσε κανείς. Στις 5 Αυγούστου 2014, ένα τηλεοπτικό κανάλι τηλεφώνησε στο μουσείο για μια πρώιμη 911 που βρισκόταν σε έναν αχυρώνα στο Βρανδεμβούργο. Ήταν η υπ’ αριθμόν 57, χωρίς κανένα από τα δύο εμπρός φτερά, με τον κινητήρα και τα φρένα κολλημένα. Η Porsche πλήρωσε γι’ αυτήν 107.000 ευρώ, και άλλα 14.500 για μια χρυσή 911 L του 1968 που αγόρασε μαζί της. Η 911 είχε αποκατασταθεί ως το φθινόπωρο του 2017. Η χρυσή, από επιλογή του μουσείου, δεν έχει πλυθεί.
Τα περισσότερα μουσεία αυτοκινήτου κρατούν τις συλλογές τους ακίνητες. Αυτό εδώ τις βγάζει στον δρόμο. Κάθε χρόνο, περισσότερα από 750 οχήματα αναχωρούν για περίπου 300 εκδηλώσεις σε περισσότερες από 30 χώρες, για το Mille Miglia και την Targa Florio, για το Le Mans Classic, το Ιστορικό Γκραν Πρι του Μονακό και το Goodwood. Είναι μουσείο με την παλιά έννοια της λέξης και αγωνιστική ομάδα με τη νέα, και κανείς δεν μπαίνει δύο φορές στην ίδια αίθουσα.
Είναι, επίσης, ειλικρινές. Το P1 εκτίθεται όπως βρέθηκε, και μια χρυσή 911 L φυλάσσεται άπλυτη, ως ζωντανή ιστορία. Η 911 GT1 ’98 της έκθεσης παρουσιάζεται ως το αυτοκίνητο της Zakspeed από το Πρωτάθλημα FIA GT, και όχι ως ο νικητής του Λε Μαν. Ούτε το εναρκτήριο κεφάλαιο της έκθεσης προσπερνά τη δεκαετία του 1940: ένας σταθμός του είναι αφιερωμένος στους ανθρώπους που υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία στη Στουτγάρδη εκείνα τα χρόνια. Ένα εταιρικό μουσείο που αφηγείται τη δική του ιστορία με τόση ευθύτητα κερδίζει την εμπιστοσύνη που ζητά.
Και το κοινό έχει δώσει την απάντησή του. Ως τον Ιανουάριο του 2024 το είχαν επισκεφθεί περισσότεροι από 5,8 εκατομμύρια άνθρωποι, και τον Μάιο της ίδιας χρονιάς πέρασε την πόρτα του ο επισκέπτης που συμπλήρωσε τα έξι εκατομμύρια.
Εμπειρία επισκέπτη
Το πρώτο έκθεμα είναι ο ίδιος ο δρόμος προς την είσοδο. Η αίθουσα κρέμεται πάνω από την πλατεία, ακουμπισμένη στα τρία στηρίγματά της, και όποιος περνά κάτω από την καθρεφτένια κοιλιά της νιώθει σαν να στέκεται κάτω από τη γάστρα ενός πλοίου στη δεξαμενή του ναυπηγείου. Μέσα στο φουαγιέ, πριν από την κυλιόμενη σκάλα, ένας γυάλινος τοίχος βλέπει στο συνεργείο του μουσείου, όπου εξειδικευμένοι τεχνίτες προετοιμάζουν τα αυτοκίνητα που φεύγουν και επισκευάζουν όσα επιστρέφουν. Το αυτοκίνητο που βλέπει κανείς σηκωμένο στη γέφυρα μπορεί τον επόμενο μήνα να βρίσκεται στο Goodwood.
Ύστερα η μακριά κυλιόμενη σκάλα ανεβαίνει ως τη λευκή αίθουσα, και στην κορυφή περιμένει το P1. Από εκεί, ο επισκέπτης έχει να διαλέξει: τα χρόνια πριν από το 1948 ή τη χρονολογική πορεία των σπορ αυτοκινήτων από την πρώτη 356 και έπειτα. Στην ανοιχτή αίθουσα, το βλέμμα ταξιδεύει από τη μια δεκαετία στην άλλη. Εμείς θα ξεκινούσαμε από τα χρόνια πριν από το 1948: τα σπορ αυτοκίνητα λένε περισσότερα σε όποιον έχει γνωρίσει πρώτα το P1.
Η συλλογή βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση, και το μουσείο στήνει δύο περιοδικές εκθέσεις τον χρόνο, οπότε μια δεύτερη επίσκεψη σπάνια είναι επανάληψη της πρώτης. Τις καθημερινές, ξεναγήσεις που κλείνονται εκ των προτέρων οδηγούν από το μουσείο στο εργοστάσιο, όπου οι επισκέπτες ακολουθούν τα αυτοκίνητα κατά μήκος της γραμμής παραγωγής. Για τον φίλο του αυτοκινήτου, μουσείο και εργοστάσιο μαζί είναι υπόθεση σχεδόν μιας ολόκληρης μέρας.
Κλίμα
| Μήνας | Μέγ. °C | Ελάχ. °C | Βροχόπτωση mm | Ημέρες βροχής | Διάρκεια ημέρας h |
|---|---|---|---|---|---|
| Ιανουάριος | 4° | −2° | 73 | 14 | 8,8 |
| Φεβρουάριος | 6° | −2° | 62 | 12 | 10,2 |
| Μάρτιος | 10° | 1° | 74 | 14 | 11,9 |
| Απρίλιος | 14° | 4° | 60 | 13 | 13,7 |
| Μάιος | 18° | 9° | 90 | 15 | 15,3 |
| Ιούνιος | 22° | 12° | 81 | 14 | 16,1 |
| Ιούλιος | 24° | 14° | 86 | 14 | 15,7 |
| Αύγουστος | 24° | 14° | 75 | 13 | 14,3 |
| Σεπτέμβριος | 19° | 10° | 68 | 12 | 12,6 |
| Οκτώβριος | 14° | 7° | 73 | 13 | 10,8 |
| Νοέμβριος | 9° | 2° | 73 | 13 | 9,2 |
| Δεκέμβριος | 5° | −1° | 82 | 15 | 8,3 |
Μηνιαίοι μέσοι όροι για Μουσείο Porsche, 1991–2020.
Δημιουργήθηκε με πληροφορίες της υπηρεσίας Copernicus Climate Change Service, 2026 (CC BY 4.0).
Ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ούτε το ECMWF ευθύνονται για οποιαδήποτε χρήση των πληροφοριών Copernicus ή των δεδομένων που περιέχουν.
Τοποθεσία
Το μουσείο βρίσκεται στην Porscheplatz, στο Zuffenhausen, στα βόρεια της Στουτγάρδης, δίπλα στο εργοστάσιο όπου η εταιρεία κατασκευάζει τα αυτοκίνητά της από το 1950. Την πλατεία μοιράζεται και το Werk 1, το τριώροφο κτίριο από τούβλο όπου η Porsche εγκαταστάθηκε τον Ιούνιο του 1938, ενώ στο κέντρο του κυκλικού κόμβου το «Inspiration 911» του Τζέρι Τζούντα υψώνει προς τον ουρανό τρεις πραγματικές 911 πάνω σε λευκούς χαλύβδινους πυλώνες, την ψηλότερη στα 24 μέτρα. Το κέντρο της πόλης απέχει οδικώς περίπου εννέα χιλιόμετρα προς τα νότια και το Λούντβιχσμπουργκ γύρω στα δέκα προς τα βόρεια. Από τον αυτοκινητόδρομο A81, η έξοδος Zuffenhausen και μια σύντομη διαδρομή στην B10 οδηγούν στην πλατεία· από το κέντρο, η B27. Η γραμμή S6 του προαστιακού S-Bahn σταματά στη στάση Neuwirtshaus (Porscheplatz), στην πόρτα του μουσείου, και το κτίριο διαθέτει δικό του υπόγειο χώρο στάθμευσης.
Αν διασχίσει κανείς την πόλη, εννέα χιλιόμετρα πιο πέρα, στο Bad Cannstatt, θα βρει το Μουσείο Mercedes-Benz. Ο Φέρντιναντ Πόρσε υπήρξε τεχνικός διευθυντής της Daimler από το 1923 ως το 1928, και τα δύο μουσεία αποτελούν ένα φυσικό δίδυμο για μια μέρα στη Στουτγάρδη. Περίπου δέκα χιλιόμετρα δυτικά, οι δρόμοι γύρω από το ανάκτορο Solitude σχημάτιζαν κάποτε μια αγωνιστική πίστα 11,4 χιλιομέτρων, που χρησιμοποιήθηκε ως το 1965· εκεί κέρδισε το 1962 ο Νταν Γκέρνι με μια Porsche 804. Οι δρόμοι είναι δημόσιοι, και ένας γύρος στο νόμιμο όριο ταχύτητας είναι ανοιχτός σε όποιον έχει αυτοκίνητο και αίσθηση της ιστορίας. Δέκα χιλιόμετρα βόρεια, το μπαρόκ Ανάκτορο του Λούντβιχσμπουργκ προσφέρει μια συλλογή άλλου είδους.
Διεύθυνση
1 Porscheplatz
70435 Stuttgart
Stuttgart, Baden-Württemberg
Γερμανία
Ιστότοπος