Het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari, gelegen aan de oevers van de rivier de Santerno in het historische stadje Imola, is een van ’s werelds meest iconische permanente racecircuits. Sinds de opening in 1953 is het onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de Formule 1, de endurance-races en de Italiaanse autotechniek.
In tegenstelling tot speciaal aangelegde moderne circuits volgt Imola de natuurlijke contouren van het landschap, waardoor een golvend parcours ontstaat dat tegen de klok in loopt en waarin hoogteverschillen, vloeiende bochten en technische remzones samenkomen tot een van de grootste rijuitdagingen in de motorsport.
Het circuit, dat is vernoemd naar Enzo Ferrari en zijn zoon Alfredo ‘Dino’ Ferrari, ligt op slechts een steenworp afstand van Maranello en bevindt zich daarmee in het hart van de Italiaanse Motor Valley.
In het kort
- Imola is een van de weinige circuits op de Formule 1-kalender waar tegen de klok in wordt gereden.
- Het is vernoemd naar Enzo Ferrari en zijn zoon Dino Ferrari.
- Op dit circuit werd in 1980 de Grand Prix van Italië verreden, waarna het de thuisbasis werd van de Grand Prix van San Marino.
- De gebeurtenissen tijdens de Grand Prix van San Marino in 1994 hebben de veiligheid in de motorsport wereldwijd ingrijpend veranderd.
- Acque Minerali wordt algemeen beschouwd als een van de mooiste bochtencombinaties in de Formule 1.
- Imola ligt in het hart van de beroemde Motor Valley in Italië.
Geschiedenis
De aanleg van het circuit begon kort na de Tweede Wereldoorlog, en de eerste wedstrijden vonden plaats in het begin van de jaren vijftig. Het oorspronkelijke tracé maakte gebruik van openbare wegen, maar groeide later uit tot een permanent circuit, waarbij de natuurlijke vloeiende lijn van het parcours behouden bleef.
De Formule 1 deed Imola voor het eerst aan in 1980, toen het circuit tijdelijk gastheer was van de Grand Prix van Italië. Vanaf 1981 werd het circuit de thuisbasis van de Grand Prix van San Marino en groeide het uit tot een van de meest veeleisende circuits van het kampioenschap.
De geschiedenis van Imola is voor altijd verweven met de tragische gebeurtenissen tijdens het Grand Prix-weekend van San Marino in 1994. De dood van Roland Ratzenberger en Ayrton Senna heeft de autosport voorgoed veranderd en geleid tot de belangrijkste verbeteringen op het gebied van veiligheid in de Formule 1 sinds het ontstaan van deze sport.
Na ingrijpende aanpassingen ter verbetering van de veiligheid is het circuit erin geslaagd zijn wezenlijke karakter te behouden en tegelijkertijd aan de moderne normen te voldoen.
In 2020 keerde Imola terug naar de Formule 1 als gastheer van de Grand Prix van Emilia-Romagna, waarmee het opnieuw zijn vaste plaats onder ’s werelds beste racecircuits bevestigde.
Circuitontwerp
Het moderne Grand Prix-circuit is 4,909 kilometer lang en is nog steeds een van de weinige circuits op de Formule 1-kalender waar tegen de klok in wordt gereden.
In plaats van op kunstmatige geometrie te vertrouwen, volgt het circuit het natuurlijke terrein, wat zorgt voor voortdurende hoogteverschillen en vloeiende bochtenreeksen. Snelle, technische stukken zoals Acque Minerali en Piratella worden met elkaar verbonden door zones waar hard geremd moet worden, waaronder Tamburello en Rivazza, waardoor een ronde ontstaat die ritme, precisie en zelfvertrouwen beloont.
In de loop van de decennia zijn verschillende bochten – waaronder Tamburello en Villeneuve – omgevormd tot chicanes in het kader van de veiligheidsverbeteringen die na 1994 werden doorgevoerd. Ondanks deze veranderingen behoudt Imola zijn onmiskenbare karakter als een van de meest technische en uitdagende circuits van Europa.
LENGTE
4,909
kilometer
BREEDTE
10–15
meter
RICHTING
CCW
tegen de klok in
WEGDEK
Asfalt
GEOPEND
1953
73 jaar geleden
Het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari wordt gekenmerkt door zijn snelle, vloeiende karakter, aanzienlijke hoogteverschillen en een relatief smal raceoppervlak. In tegenstelling tot veel moderne circuits wordt er in Imola tegen de klok in gereden en hebben coureurs weinig gelegenheid om in een vast ritme te komen: snelle richtingsveranderingen worden onderbroken door veeleisende remzones, terwijl kerbs, hellingen en beperkte foutmarges een nauwkeurige positionering bijzonder belangrijk maken.
Het eerste deel van het circuit wint snel aan snelheid in de richting van Tamburello en Villeneuve, waarna het circuit afdaalt naar Tosa, waar krachtig remmen en grip van cruciaal belang zijn. Vanaf daar klimt de ronde steil omhoog richting Piratella, waarna het circuit afdaalt via Acque Minerali, een van de technisch meest veeleisende delen van Imola, waar veranderingen in de hellingsgraad zowel het remmen als de balans van de auto beïnvloeden. De klim naar Variante Alta vereist opnieuw een agressief maar nauwkeurig gebruik van de kerbs, waarna het circuit afdaalt naar Rivazza, waarvan de twee linkse bochten bepalen hoe effectief de coureurs weer kunnen accelereren richting het start-finishrecht.
Hoewel namen als Tamburello, Tosa, Acque Minerali en Rivazza onlosmakelijk verbonden zijn geraakt met Imola, ligt de grootste uitdaging van het circuit in het combineren van snelle stukken met voortdurend wisselende hellingsgraden, terwijl je in de langzamere remzones nauwkeurig moet blijven. Coureurs en motorrijders die inzet combineren met gedisciplineerde positiebepaling en rekening houden met de beperkte marges van het circuit, worden doorgaans het meest beloond.
| # | Bocht |
|---|---|
| 1 | Variante Bassa Rechts |
| 2 | B2 Links |
| 3 | B3 Rechts |
| 4 | B4 Links |
| 5 | B5 Links |
| 6 | B6 Rechts |
| 7 | Tosa Links |
| 8 | B8 Rechts |
| 9 | Piratella Links |
| 10 | B10 Links |
| 11 | B11 Rechts |
| 12 | B12 Rechts |
| 13 | B13 Links |
| 14 | B14 Rechts |
| 15 | B15 Links |
| 16 | B16 Rechts |
| 17 | B17 Links |
| 18 | B18 Links |
| 19 | Rivazza Rechts |
Het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari neemt een bijzonder belangrijke plaats in binnen de Italiaanse en internationale motorsport. Het circuit, dat in 1953 werd geopend, ontwikkelde zich in Emilia-Romagna, een van ’s werelds belangrijkste centra voor auto- en motorfietsbouw, waardoor Imola deel uitmaakt van dezelfde regio die bekendstaat om fabrikanten als Ferrari, Lamborghini, Maserati en Ducati.
Zijn internationale bekendheid is vooral verbonden met de Formule 1. Imola was in 1980 gastheer van de Grand Prix van Italië, waarna het van 1981 tot 2006 de thuisbasis werd van de Grand Prix van San Marino, waardoor Italië naast Monza nog een tweede Formule 1-race kon organiseren. Het circuit keerde in 2020 terug in het kampioenschap onder de naam Grand Prix van Emilia-Romagna, waardoor de hedendaagse Formule 1 weer verbonden werd met een van zijn meest herkenbare Europese locaties.
Imola heeft ook een van de meest ingrijpende historische betekenissen in de motorsport. Tijdens het Grand Prix-weekend van San Marino in 1994 kwamen Roland Ratzenberger en Ayrton Senna bij afzonderlijke ongevallen om het leven. De gevolgen reikten veel verder dan het circuit: hun dood werd een belangrijke katalysator voor hernieuwde aandacht voor het ontwerp van Formule 1-circuits, de veiligheid van de auto’s en de bescherming van de coureurs. Imola neemt daarom een belangrijke en sombere plaats in in de ontwikkeling van de veiligheid in de moderne motorsport.
Naast de Formule 1 zijn op het circuit ook World Superbike-wedstrijden, motor-Grand Prix-races, endurance-races, toerwagens, GT-kampioenschappen en talrijke Italiaanse en Europese raceklassen verreden. De ligging in de Italiaanse ‘Motor Valley’ geeft het circuit bovendien een bredere technische betekenis: het verbindt internationale wedstrijden met een regio waar racen, voertuigontwikkeling en -productie al generaties lang nauw met elkaar verweven zijn.
Het belang van Imola reikt dan ook verder dan één enkel kampioenschap. Het verbindt de Italiaanse techniekcultuur, de geschiedenis van de Formule 1, de motorraces en de ontwikkeling van de veiligheid in de motorsport binnen één buitengewoon sfeervolle locatie. Samen met Monza en Mugello maakt het deel uit van het internationaal erkende circuit-erfgoed van Italië, terwijl het veeleisende parcours door het natuurlijke terrein een karakter behoudt dat steeds zeldzamer wordt onder moderne Grand Prix-circuits.
Bezoekerservaring
Een bezoek aan Imola is zowel een bedevaart voor motorsportliefhebbers als een reis door de Italiaanse autogeschiedenis.
Het circuit maakt nog steeds deel uit van het openbare park rondom de stad, waardoor bezoekers het hele jaar door langs veel van de legendarische bochten kunnen wandelen. De gedenktekens ter nagedachtenis aan Ayrton Senna en Roland Ratzenberger zijn uitgegroeid tot plekken van stille bezinning voor racefans uit de hele wereld.
Naast het circuit kunnen bezoekers ook het historische centrum van Imola, de Rocca Sforzesca en de wijde omgeving van de Motor Valley verkennen, waar veel van de grootste Italiaanse fabrikanten en musea op korte rijafstand te vinden zijn.
Locatie
Het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari ligt in Imola, ongeveer 40 kilometer ten zuidoosten van Bologna.
Het circuit ligt in het hart van de Italiaanse Motor Valley en beschikt over uitstekende snelweg- en spoorverbindingen, terwijl het tevens in de buurt ligt van veel van ’s werelds meest gerenommeerde autofabrikanten.
Adres
Piazza Ayrton Senna da Silva 1
40026 Imola
Città Metropolitana di Bologna, Emilia-Romagna
Italië
Website